Nauka w kraju Wikingów

Chciałbyś zapisać się na kurs języka norweskiego? Rozmyślasz o studiach w Norwegii? Wszystkie szczegóły dotyczące edukacji w tym kraju znajdziesz właśnie tutaj.

Norwegia oferuje sporo ciekawych możliwości nie tylko tym, którzy chcą tam pracować. Nie tylko w sferze zawodowej obcokrajowcy mogą czuć się usatysfakcjonowani, także norweski system edukacji niesie za sobą kilka interesujących rozwiązań. Zacznijmy od języka norweskiego…

Na językach

Nikomu nie trzeba zapewne tłumaczyć dlaczego warto nauczyć się języka kraju, do którego jedziemy pracować. Oto kilka porad, jak najlepiej zabrać się za naukę języka norweskiego.

Już na samym początku polecamy – rozpoczynając naukę języka norweskiego, nie zrażajcie się opowieściami o trudnych dialektach i niemożliwym do opanowania słownictwie! To prawda, że język norweski ma swoje odmiany, ale oprócz zróżnicowania dialektowego, każdy mieszkaniec potrafi mówić uniwersalną odmianą języka, czyli bokmål (czyt. bukmol). To właśnie tej odmiany uczą się cudzoziemcy na kursach.

Będąc już na terenie Norwegii, możemy uczyć się języka w tamtejszych szkołach językowych. Trzeba jednak pamiętać, że koszty prywatnych kursów językowych w Norwegii są dość wysokie. Nauka norweskiego w Folkeuniversitet (jednym z ośrodków edukacyjnych) to koszt ok. 5 tys. koron (2,5 tys. zł) za sześciotygodniowy kurs. Można również próbować dostać się na kursy dla obcokrajowców organizowane przez norweskie uniwersytety. Proces rekrutacyjny trwa dość długo, jednak osoby, które przejdą go pozytywnie otrzymają legitymacje studenckie, a to wiąże się z szeregiem zniżek. Koszty kursów na uniwersytetach są symboliczne, bo kosztują ok. 500 koron/250 zł za cały semestr. Warto skorzystać też z ofert organizacji polonijnych w Norwegii. Organizują one bezpłatne kursy językowe dla Polaków.

Studia w Norwegii? Dlaczego nie!

Norweski system szkolnictwa wyższego wchodzi w skład sieci instytucji obejmujących kraje nordyckie, Unię Europejską, Państwa Nadbałtyckie i kraje Europy Wschodniej.

Podobnie więc jak w tych krajach (i zgodnie z założeniami Deklaracji Bolońskiej o ujednoliceniu systemów kształcenia w Europie w celu zwiększenia mobilności studentów) system wyższego kształcenia podzielony jest tam na dwa etapy. Pierwszy trwa 3 lata i można po nim uzyskać stopień licencjata (bachelor), drugi, dwuletni, prowadzi do tytułu magistra (master). Aby uzyskać tytuł doktora (Ph. D. degree), należy uczyć się i prowadzić badania przez minimum trzy lata. Norwegia oferuje kształcenie na czterech uniwersytetach, w wyspecjalizowanych instytucjach uniwersyteckich i college’ach uniwersyteckich. Wyższe uczelnie ściśle ze sobą współpracują tworząc strukturę nazywaną Siecią Norwegia (Network Norway). Ich system edukacyjny jest tak skonstruowany, by studenci bez problemu mogli przenosić się z jednej uczelni na drugą i samodzielnie budować swoje siatki zajęć.

Uczelnie wyższe w tym kraju chętnie przyjmują studentów z całego świata – w całej Norwegii kształci się ok. 200 tys. młodych ludzi, w tym ponad 9 tys. studentów obcych państw. Studenci z zagranicy mogą składać podania o przyjęcie na różnorakie studia licencjackie i magisterskie. Niektóre uniwersytety oferują nawet specjalnie opracowane programy dla zagranicznych studentów. Językiem wykładowym jest na nich język angielski, a nabór na te studia nie jest warunkowany stałym pobytem w Norwegii.

Kandydaci chcący studiować w Norwegii muszą mieć ukończoną szkołę średnią i zdaną maturę. O dziwo również bez matury można starać się o przyjęcie na wyższą uczelnię. Trzeba wtedy spełnić kilka warunków: mieć więcej niż 23 lata i praktykę zawodową (w kierunku, w którym zamierza się studiować).

Od wszystkich studentów kształcących się na norweskich uczelniach wymagana jest dobra znajomość języka angielskiego. Studenci z zagranicy muszą udokumentować swoją biegłość w tym języku. Natomiast w przypadku przyjęcia na studia licencjackie, obowiązani są oni ukończyć program przygotowawczy w języku norweskim przed podjęciem studiów, chyba że potrafią udokumentować dobrą znajomość języka norweskiego. Program przygotowawczy (trwający zazwyczaj dwa semestry), obejmuje kurs języka norweskiego oraz kurs wiedzy o kulturze i życiu w społeczeństwie norweskim.

Koszty utrzymania w Norwegii są wysokie, ale studenci korzystają z wielu zniżek. Za studia na państwowych uczelniach nie trzeba płacić, choć na większości z nich wprowadzono obowiązek uiszczania niewielkiej semestralnej opłaty rejestracyjnej. Polska ma podpisaną umowę stypendialną z Norwegią, ale ilość przyznawanych rocznie grantów jest niewielka i dostają je tylko studenci z wybitnymi osiągnięciami. Warto też skontaktować się w sprawie stypendium bezpośrednio z daną uczelnią. Obywatele krajów Europy Środkowej i Wschodniej mogą starać się o przyznanie pożyczek studenckich lub stypendiów z Państwowego Funduszu Pożyczek Edukacyjnych.

Nostryfikacja dyplomów

Szukając pracy w Norwegii rozeznajmy się, czy nasze dyplomy są w tym kraju obowiązujące. Państwowy Organ ds. Jakości Wykształcenia (NOKUT) może uznać wyższe wykształcenie z zagranicy w stopniu ogólnym (poziom i zakres) – nostryfikować, czyli przeliczyć punkty i ewentualnie uznać wykształcenie za odpowiadające norweskim stopniom, takim jak absolwent szkoły wyższej, licencjat, magister lub doktor. NOKUT nie uznaje jednak wykształcenia pod względem naukowym. Norweskie uniwersytety i szkoły wyższe same decydują o tym, czy nostryfikowany dyplom odpowiada pod względem naukowym wykształceniu, które one oferują.

NOKUT nie nostryfikuje wykształcenia zawodowego, które nie jest zdefiniowane jako wykształcenie wyższe w kraju, z którego pochodzisz oraz nie uznaje dyplomów w zawodach regulowanych, które wymagają państwowego uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu. Więcej informacji znajdziemy na stronie: www.nokut.no.

fot. VisitNorway

Print Friendly